Ali sh

پروپاگاندا می‌گوید: رضاشاه قرارداد استعماری دارسی را در بخاری سوزاند تا دست انگلیس را از نفت ایران قطع کند! اسناد تاریخی می‌گویند: از قرارداد قاجار فقط ۲۸ سال مانده بود و در سال ۱۹۶۱ کل تاسیسات نفت و پالایشگاه آبادان باید «رایگان» به ایران می‌رسید؛ اما رضاشاه با سوزاندن آن، قرارداد ۱۹۳۳ را امضا کرد که حق مالکیت ایران را نابود و استعمار نفتی انگلیس را ۳۲ سال دیگر تمدید کرد! تاریخ را با اسناد بخوانیم، نه با افسانه‌ها. به نظر شما مقصر اصلی که بود؟ 👇 #فراتر_از_خبر #تاریخ_ایران

«تا مردم به اسلام تشویق شوند.» این عبارت، بخشی از دستور محمدرضاشاه دربارهٔ تبلیغ دین در رادیو و تلویزیونه؛ در کتاب «شاهنشاهی و دینداری»، صفحهٔ ۲۱۰. وقتی دربارهٔ انقلاب ۵۷ همهٔ مسئولیت رو گردن چپ‌ها می‌اندازیم، نقش حکومتی که رسانه، سازمان و امکانات رسمی داشت کجا می‌ره؟ از تبلیغ مذهبی در رسانه‌ها تا تشکیل سپاه دین، سهم خود حکومت هم باید بررسی بشه. اصلاحات مدرن شاه، این بخش از سیاست‌هاش رو پاک نمی‌کنه. بحث این نیست که شاه می‌خواست خمینی جانشینش بشه؛ بحث تفاوتِ قصد یک سیاست با پیامدهای اونه. بخشی از بررسی اسناد در این ویدیوست؛ نسخهٔ کامل در پاسخ زیر همین پست 👇 #تاریخ_معاصر

اگه بگم معمار اصلیِ به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی نه خمینی بود، نه جیمی کارتر، نه کنفرانس گوادلوپ… بلکه خود محمدرضا شاه پهلوی بود، باور می‌کنید؟ قسمت ۱ از ۳ «فراتر از خبر» | خرافه، توهم قدرت و میدان دادن به مذهب جمهوری اسلامی داره روزهای آخرش رو نفس می‌کشه. نگرانی من چیزیه که قراره بعدش بیاد. ما نباید دوباره در دام سیستمی فردمحور و خطاپذیر بیفتیم. ملتی که تاریخش رو نقد نکنه، محکومه که تکرارش کنه. پرده‌ی اول: خرافه و توهم قدرت شاه، برخلاف تصویر سکولاری که امروز ازش می‌سازن، به شدت خرافاتی بود. هم در کتاب «مأموریت برای وطنم» و هم در مصاحبه با اوریانا فالاچی تعریف می‌کنه که در کودکی، بعد از افتادن از اسب و ابتلا به تیفوس، ائمه‌ی شیعه رو در خواب دیده و نجات پیدا کرده. واقعاً باور داشت یک «فرّه ایزدی» محافظ تاج‌وتختشه. سال ۱۳۵۲ قیمت نفت چهار برابر شد و این باور با ثروت نفت ترکیب شد و به توهم قدرت مطلق رسید. شاه دیگه صدای هیچ کارشناس و منتقدی رو نمی‌شنید. اسفند ۵۳ حتی دو حزب مطیع خودش رو هم منحل کرد، حزب رستاخیز رو ساخت و گفت هر کس واردش نشه، یا جاش در زندانه یا پاسپورتش رو بگیره و از ایران بره. در سیاست به روی کل طبقه‌ی متوسط و تحصیل‌کرده بسته شد. پرده‌ی دوم: قلع‌وقمع سکولارها، میدان به روحانیت شاه و ساواک دشمن اصلی رو نه در قم، بلکه در چپ‌ها و ملی‌گرایان سکولار می‌دیدن و می‌خواستن از مذهب به عنوان پادزهر کمونیسم استفاده کنن. بعد از کودتای ۲۸ مرداد، برای راضی کردن روحانیون، رئیس ستاد ارتشش، سرلشکر باتمانقلیچ، با کلنگ کنار شیخ فلسفی مرکز بهائیان تهران رو تخریب کرد. به انجمن حجتیه میدان داد و عکس‌های زیارت مکه و مشهدش مرتب پخش می‌شد. از ۱۳۴۲ به بعد ساواک سندیکاهای کارگری، کانون نویسندگان و احزاب سکولار رو قلع‌وقمع کرد، اما شبکه‌ی مساجد و هیئت‌ها در مصونیت کامل بود. پرده‌ی سوم: آمار ۱۳۵۵ ▪️ ۲۱ دانشگاه در کل کشور ▪️ سالانه ۲۵۰ هزار دیپلمه پشت سد کنکور ▪️ احزاب سیاسی و سندیکاهای مستقل: صفر ▪️ در مقابل: بیش از ۹ هزار مسجد بزرگ شهری و ۴۵ هزار مسجد روستایی و حسینیه ▪️ حدود ۱۸۰ هزار روحانی و طلبه ▪️ بیش از ۱۲ هزار هیئت مذهبی، فقط در تهران ▪️ ۱٬۴۰۰ عنوان کتاب مذهبی در سال، یعنی یک‌سوم کل نشر کشور درس بزرگ تاریخ همینه: حکومتی که از نقد بترسه، توهم قدرت می‌گیره، نهادهای مدنی و سکولار رو نابود می‌کنه و با دست خودش افراطی‌ترین نیرو رو به قدرت می‌رسونه. شاه تمام خیابان‌های سیاست رو بن‌بست کرد و فقط یک اتوبان چهاربانده به سمت مسجد باقی گذاشت. اما این مساجد، لشکر و پیاده‌نظامِ کف خیابون رو از کجا آوردن؟ فردا شب، قسمت دوم: اصلاحات ارضی، تورم ۲۰۰ درصدی و بمب ساعتی حلبی‌آبادها. به نظر شما شاه مقصر اصلی بود؟ منبع آمار: مقاله‌ی «خودکشی ساختاری دولت پهلوی» #فراتر_از_خبر #انقلاب_۵۷