Prof Sumathi

அதிகாரப் பொறுப்பில் இருக்கும் ஒருவர், சிறார்களை—குறிப்பாக கால்கள் அல்லது தொடைகள் போன்ற உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகளில்—தொடுவது என்பது சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லவோ, நியாயப்படுத்தவோ, இயல்பாக்கவோ கூடாத ஒரு செயல். மேலும், “அந்தப் பெண் குழந்தைகளுக்கு அது பிடித்திருந்தது” அல்லது “அவர்கள் அசௌகரியம் உணரவில்லை” என்பதாலேயே எந்தத் தவறும் இல்லை என்று வாதிடுவதை நிறுத்த வேண்டும். இது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததோடு, மிகவும் கவலைக்கிடமான அணுகுமுறையாகும். பெரியவர்களின் நடத்தைக்கு சரிபார்ப்பு வழங்கும் பொறுப்பு குழந்தைகளுக்கில்லை. தகுந்த எல்லைகளைக் கடைப்பிடிக்கும் முழுப் பொறுப்பும் பெரியவர்களிடமே உள்ளது. எந்தக் கல்வி நிறுவனமும் இப்படிப்பட்ட நடத்தையை சகித்துக்கொள்ளக் கூடாது. பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும் குழந்தைகள் பாதுகாப்பாகவும் மரியாதையுடனும் இருக்க வேண்டிய இடங்களே தவிர, பொருத்தமற்ற நடத்தைகளுக்கு மலிவான நியாயங்கள் கற்பிக்கப்படும் இடங்கள் அல்ல. மிக முக்கியமாக, குழந்தைகளைக் குற்றம் சாட்டுவதை நிறுத்த வேண்டும். பெரியவர்களின் நடத்தையிலிருந்து கவனத்தைத் திசைதிருப்பி, மாணவர்களின் எதிர்வினைகளைப் பற்றி விவாதிப்பது பிரச்சினையின் மையத்தை மறைக்கிறது. பிரச்சினை குழந்தைகள் அல்ல; நியாயப்படுத்தப்படும் அந்த நடத்தையே பிரச்சினை. இன்று இதுபோன்ற செயல்களை இயல்பாக்கத் தொடங்கினால், நம்மைப் பாதுகாப்பார்கள் என்று நம்பும் ஒவ்வொரு குழந்தையின் நம்பிக்கையையும் நாம் கைவிடுகிறோம் என்பதே உண்மை. பொறுப்புக்கூறல் என்பது பேரம் பேசக்கூடிய ஒன்று அல்ல. குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, எந்த நபரின் புகழ், அரசியல், அல்லது பொது பிம்பத்தையும் விட மேலானதாக இருக்க வேண்டும். எனவே, @CMOTamilnadu மற்றும் @imrajmohan அவர்களிடம் மக்கள் கேட்பது எளிய கேள்விகள்தான்: • இந்தச் சம்பவம் குறித்து இதுவரை என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது? • யார் மீது என்ன விசாரணை நடத்தப்பட்டுள்ளது? • அதன் முடிவில் என்ன நடவடிக்கை அல்லது தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளது? “மக்கள் பணத்தைத் தொடமாட்டேன், தொடவிடமாட்டேன்” என்ற முழக்கங்களைக் கேட்டுவிட்டோம். ஆனால் இப்போது மக்கள் எதிர்பார்ப்பது முழக்கங்களையோ வீரவசனங்களையோ அல்ல; வெளிப்படையான நடவடிக்கைகளையும் பொறுப்புக்கூறலையும் தான். நம்முடைய சொந்த குழந்தைகளாக இருந்தால், இதே அளவு அமைதியாக இருப்போமா என்ற கேள்வியையும் நாம் நம்மிடமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். பணம் பற்றிய விவாதங்கள் நாளையும் தொடரலாம். ஆனால் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு குறித்து பதிலளிப்பது இன்று அவசியம். வாக்குறுதிகள் வேண்டாம்; நடவடிக்கைகளைக் காட்டுங்கள். வீரவசனங்கள் வேண்டாம்; பொறுப்புக்கூறலைக் காட்டுங்கள். குழந்தைகளுக்கு நீதி கிடைத்ததா என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள். மேலும், இதை அரசியலாக்க வேண்டாம். இதற்கும் அரசியலுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. இது குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, தனிமனித எல்லைகள், மற்றும் பெரியவர்களின் பொறுப்புணர்வு பற்றிய விஷயம். எந்தக் கட்சி, தலைவர், அல்லது அரசியல் விருப்பத்தையும் தாண்டி, குழந்தைகளின் நலனும் பாதுகாப்பும்தான் முதன்மையாக இருக்க வேண்டும்.

நன்றிங்க சகோ

In_security …?

Hearty congratulations to Suparna Sharma @SuparnaSharma and Anand RK on this prestigious #PulitzerPrize . A remarkable triumph of fearless investigative #journalism , visual storytelling, and India’s journalistic excellence. A truly proud moment…!

Hearty congratulations

But still, do we have the audacity to proclaim that equality before the law is inviolable, irrespective of privilege or position..?

Just a reminder: Every parent entrusts their child to a teacher’s care. Every professional, regardless of stature, owes an intellectual debt to the educators who shaped their foundations. Teachers deserve unwavering dignity, courtesy, and respect. Never take their contribution for granted.

This is so saddening … when government PR receives more attention than systemic police excesses, journalism risks becoming an instrument of power rather than its watchdog.

Your silence on the arrest of professors, coupled with your praise for the Chief Minister and reluctance to question the government, exposes your editorial bias and undermines the very essence of independent journalism.

Our beautiful CM will take care of everything, so why bother about law and order? We are accustomed to such attacks in Tamil Nadu; why make this newsworthy? @IndiaToday, please continue focusing on other issues, as usual. Don’t suddenly wake up when it comes to Tamil Nadu!

#மெய்ப்பொருள்_காண்பது_அறிவு 🙏 “மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு” என்பது வெறும் விளம்பர முழக்கமாகச் சுருங்கிவிடக் கூடாது. உண்மையைத் தேடுவதாகக் கூறிக்கொண்டு, ஒருதலைப்பட்சமான கருத்துகளைப் பரப்பி, மக்களின் சிந்தனையை ஒரு குறிப்பிட்ட திசையில் வழிநடத்துவது பத்திரிகைத்துறை அல்ல; அது பொதுப்புத்தியைச் சிதைக்கும் கருத்துத் திணிப்பு. ஊடகத்தின் பணி மக்களின் சிந்தனையைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவது அல்ல; சுயமாகச் சிந்திக்கத் தூண்டுவதே. தமிழ்நாட்டின் எதிர்காலத்திற்குத் தேவைப்படுவது PR மூலம் உருவாக்கப்படும் பிம்பங்களும், திட்டமிட்ட அரசியல் கதையாடல்களும் அல்ல; உண்மையை எதிர்கொள்ளும் துணிவும், கேள்வி கேட்கும் அறிவுசார் சமூகமும்தான். மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றதாக விளம்பரப்படுத்திக்கொள்வது வேறு; அந்த நம்பிக்கைக்குத் தகுதியானதாகச் செயல்படுவது வேறு. முழக்கங்களால் உண்மையைச் சொந்தமாக்க முடியாது; ஊடக ஆதிக்கத்தால் மக்கள் சிந்தனையை நிரந்தரமாகக் கட்டுப்படுத்தவும் முடியாது. வரலாறு விளம்பரங்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளாது; ஊடகங்களின் செயல்பாடுகளையும் அவை சமூகத்திற்குச் செய்த பங்களிப்பையும் தான் மதிப்பிடும்.

The detention of a professor without establishing his culpability is a flagrant affront to democratic principles. A mature democracy safeguards due process and intellectual freedom; it does not legitimise intimidation or institutionalise fear. thehindu.com/news/national/t…

Long Live Democracy

This is nothing more than a perfunctory and hollow apology, tendered only after the matter had to be escalated to the appropriate league authorities. Consider the countless women whose dignity may be exploited and whose reputations may be unjustly sullied in similar circumstances. Such reprehensible conduct must never be normalised, nor should a belated apology serve as a convenient absolution from accountability.

On the death anniversary of J. H. A. Tremenheere, we remember his contribution to advancing land rights as an instrument of Dalit emancipation in Tamil Nadu. Though constrained by colonial paternalism and inconsistent implementation, the Panchami land policy underscored a fundamental truth: land is not merely an economic asset, but a foundation of dignity, autonomy, and social justice. His legacy calls for renewed commitment to reclaiming dispossessed lands, dismantling caste oppression, and ensuring that Dalits inherit not merely land, but lasting power, equality, and self-determination. Respectful remembrance. 🙏 #Tremenheere #PanchamiLand #DalitRights #SocialJustice

As a professor of English, I consider it my intellectual responsibility to cultivate in students a critical understanding of ideologies through literature. A text such as Neal Stephenson’s “The Diamond Age” can be interrogated through Marxist criticism, feminism, posthumanism, postcolonial theory, new materialism, and ethical criticism. Each framework illuminates distinct dimensions of power, identity, technology, and social justice. Literary scholarship demands intellectual rigour: interrogate ideologies, scrutinise assumptions, and evaluate arguments through critical reasoning. (Since you’re interested in literature, I thought I’d share my perspective with you). Thanks 🙏

🙏

The 2G spectrum case (2008; verdict in 2017) was cynically instrumentalised as a formidable political weapon against the DMK. In December 2017, the special CBI court acquitted all the accused, holding that the prosecution had failed to prove its case. The Aircel–Maxis case (investigation initiated in 2011; discharge of the accused in 2017), the Bofors scandal (1987), the Bellary mining controversy (investigations intensified in 2011), and the Hindalco coal-block investigation (2013) likewise warrant critical scrutiny of the politicisation of corruption allegations and the potential weaponisation of investigative institutions. Arrest does not establish guilt; allegations are not evidence. When prosecutions fail to withstand judicial scrutiny, investigative accountability becomes imperative. Political vendetta must be scrutinised, not presumed, and justice must prevail over political expediency. (No politics intended, just a point worth making.)

Good @Akshita_N hope you’re doing better and continuing to excel in your journalistic journey.