Azad | آزاد

محمد مصدق؛ قربانی یا مسئول؟ درس‌هایی از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲‌ گفت‌وگوی یرواند آبراهامیان و عباس امانت‌ یرواند آبراهامیان:‌ کودتای ۲۸ مرداد رخ داد، چون راه سیاسیِ کنار زدن مصدق تا مرداد ۱۳۳۲ شکست خورده بود؛ پس تنها راه باقی‌مانده زور عریان بود، یعنی ارتش. در اسناد روشن است که شاه، سفیر آمریکا و سفیر انگلیس پیوسته و با جدیت در پی جذب کاشانی، بقایی، مکی و حائری‌زاده بودند تا آنها را از مصدق جدا کنند؛ آمریکا و انگلیس نگران منافع نفتی‌شان بودند، چون می‌دانستند اگر ملی‌شدن نفت در ایران موفق شود، اثری دومینووار پدید می‌آورد که عراق، کویت، کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس، عربستان و اندونزی را نیز درگیر می‌کند. عباس امانت:‌ مصدق بیشتر در دنیایی می‌زیست که «مقاومت» در آن مسئلهٔ اصلی بود. پیش از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ ناتوانی مصدق روشن بود، چون او در آنِ واحد با شاه، با شرکت نفت ایران و انگلیس، با مجلس، با ارتش و حتی در کابینهٔ خود با موافقانش مخالفت داشت. با شخصیتی مواجهیم که مرکزیت دارد، فرهمند و کاریزماتیک است و دورنمایی پیش روی ملت تصویر کرده که از فشارها و استثمار اقتصادی رها شوند، ولی راهش را نمی‌توانست فراهم کند. در واقع، تضادی بین هدف‌های بسیار عالی و راه‌های بسیار غیرعملی وجود داشت. دوبله‌شده با AI لینک مشاهده ویدیوی کامل گفت‌وگو در کامنت