Predsjednica NVO CRNOGORSKI FORUM 🇲🇪
Nikšić
Joined June 2021
- Tweets2.6K
- Following1.7K
- Followers2K
- Likes1.3K
Pinned Tweet
Naravno, podrška DPS je bila presudna.
Valja podsjetiti, nije Dritan bio sam, a tadašnje zabrane protesta partijskih centrala danas su svakome ko ima gram intelektualne snage ono što ne da da čovjek bude slijep pored očiju.
Progledaće narod crnogorski...
unavailable
Odgovor Crnogorskog foruma Dejanu Šoškiću
Povodom revizionističkih izjava Dejana Šoškića i pokušaja gaženja crnogorskog državnog i nacionalnog identiteta
Javni istup Dejana Šoškića u beogradskim podkastima i njegovo posezanje za najprizemnijim istorijskim falsifikatima, sa pozicije navodnog predstavnika „Studentske liste“, još jednom su ogolili dobro poznatu matricu zvaničnog Beograda i aktuelnog režima Aleksandra Vučića prema Crnoj Gori i crnogorskom slobodarskom narodu. Posebno je porazno kada se u ulozi revizionista i negatora sopstvenog korijena pojavljuju pojedinci sa crnogorskim porijeklom, koji gaze istorijsko nasljeđe svojih predaka zarad tuđih političkih i ideoloških interesa.
Crnogorski forum ovim putem ukazuje na neoborive činjenice koje u potpunosti razbijaju Šoškićeve neistine.
Laž o članu 92 Zakonika knjaza Danila i novosadski falsifikat:
Pozivanje na član 92 Zakonika knjaza Danila iz 1855. godine predstavlja klasično svjesno obmanjivanje javnosti. Šoškić se svjesno oslanja na falsifikovano štampano izdanje iz Novog Sada, koje je priredio knjazov sekretar Milorad Medaković (naknadno ubacujući formulacije kojih nije bilo u izvornom aktu, zbog čega je ubrzo i proćeran iz Crne Gore).
U originalnom, državnim pečatom ovjerenom rukopisu koji su na Cetinju potpisali knjaz Danilo i crnogorski Senat, ovaj član govori o pravima i zaštiti stranaca i pripadnika drugih vjeroispovijesti u Crnoj Gori i u cjelosti glasi:
„... I ako u ovoj zemlji nema nikakve druge narodnosti i nikakve druge vjere do jedine pravoslavne istočne, to opet svaki stranac i svakovjernik može slobodno živiti i uživati ona isto praviteljstvo i zaštitu kao i svaki Crnogorac ili Brđanin...“
Dakle, originalni arhivski dokument sa Cetinja jasno pokazuje da se ovaj član bavi zaštitom i pravima stranaca i svakovjernika u Crnoj Gori, a svako pozivanje na novosadsku štampu predstavlja falsifikat.
Crnogorski pasoši i vjekovni državni subjektivitet obara neistine Šoškica.
U svim zvaničnim državnim dokumentima, pravnim aktima i međunarodno priznatim pasošima iz vremena vladavine dinastije Petrović-Njegoš, kao zvanični kolektivitet upisivani su isključivo crnogorski narod i Crnogorci. Odluke su kroz istoriju donosili crnogorski vladari, vladike i knjaževi, uz potvrdu od strane autentičnog crnogorskog zbora.
Pokušaji da se Crna Gora i Srbija stavljaju u isti istorijski i pravni kontekst predstavljaju grubu manipulaciju. Srbija 419 godina nije postojala kao nezavisna država pod osmanskom vlašću je bila, dok je Crna Gora vjekovima unazad imala neprekinut državni, vojni i crkveni suverenitet. Kada se pominje Berlinski kongres 1878. godine, za Crnu Goru to nije bilo „stvaranje“ države, već formalno-pravno priznanje njene vjekovne, neprekinute nezavisnosti od strane onih velikih sila koje je do tada nijesu zvanično priznale.
Svjedočanstva Njegoša i svjetske štampe (1837–1856), još u vrijeme Petra II Petrovića Njegoša, u zvaničnim dokumentima o prodaji manastira Stanjevići i Maine (1837. i 1839. godine), izričito se navodi sintagmatika „nacija crnogorska“, i to u vrijeme kada Srbija uopšte nije bila nezavisna država.
pobjeda.me/clanak/dejan-sosk…
1/1
Takođe, ugledni britanski list London Times je 1856. godine u zvaničnim izvještajima i spisima o Crnoj Gori zabilježio narod crnogorski (tri puta) i naciju crnogorsku (dva puta), što potvrđuje da je crnogorski identitet bio duboko ukorijenjen i međunarodno prepoznat.
Crnogorskog foruma ukazuje na nastavak ovakvih izjava od strane ljudi poput Dejana Šoškića pokazuje da politika zvaničnog Beograda ne odustaje od hegemonističkih aspiracija prema Crnoj Gori. Međutim, ovakva politika ne donosi ništa dobro ni Srbiji ni njenom narodu, držeći ih u kandžama promašenih mitova i laži umjesto da se okrenu sopstvenim reformama, vladavini prava, evrointegracijama i izgradnji istinskih dobrosusjedskih i ravnopravnih odnosa.
Istorijska istina o slobodarskoj Crnoj Gori i crnogorskom narodu ne brani se lažima iz političkih podkasta, već neoborivim arhivskim dokumentima sa Cetinja koji vjekovima svjedoče o našoj nezavisnosti i državnom dostojanstvu. Postavlja se pitanje, koja je razlika između vas i Vučića kada je Crna Gora u pitsnju, nikakva
Crnogorski forum
4. 11. 2026.g.
2/2
Evo ti tačnih članova iz Ustava Svetoga sinoda u Knjaževini Crnoj Gori (iz 1904. godine) koji tretiraju sastav, broj članova i kvorum za punovažno glasanje
Član 10. i Član 11. (Sastav i broj članova), Definišu da Sveti sinod ukupno ima 7 članova sa pravom odlučivanja (predsjednik, mitropolit cetinjski, članovi po pravu poput episkopa i arhimandrita, te članovi po izboru poput arhijerejskih namjesnika/protoprezvitera).
Član 25. (Kvorum i punovažnost glasanja), Jasno propisuje...
„Sveti Sinod može donositi punovažne odluke kad su prisutni u sjednici predsjednik (čl. 12) i bar još tri člana, od kojih dva člana po pravu i jedan po izboru.“
Dakle, kvorum je morao imati najmanje 4 prisutna lica (predsjednik plus 3 propisana člana) da bi bilo kakva odluka uopšte mogla biti punovažna.
Zato je sjednica iz decembra 1918. godine i pravno ništavna, jer na njoj nije bilo ni zakonom propisanog kvoruma (tada su sve izglasala i potpisala svega 2-3 lica), a uz to, prema članu 22, svaka odluka o spoljašnjim poslovima morala je imati i obavezno vrhovno kraljevsko odobrenje, čega takođe nije bilo.
@MomoKoprivica
Postoji i važnija kanonska prepreka...
Kedan put prizvan "sveti Duh da narodu podari crkvu Božiju,više nikad niko ukinut ne može".
Ko može ukinut Božiju instituciju, ići protiv Boga? Ko, tkzv vjernici?
Zato u crnogorskom Ustavu nema ni ideje oko toga. Ali... istina je jedna, a pravda spora, ali dostižna. ♥️
Ovo je klasična manipulacija.
Sveti sinod Autokefalne pravoslavne crkve u Crnoj Gori sastojao se po Ustavu Sv.Sinoda od 7 članova, ali spornu i nezakonitu Odluku o ujedinjenju nije potpisalo svih 7 članova, već svega 3 lica, čime nije bilo nikakvog kvoruma ni legaliteta. Niko od njih po tadašnjim crkvenim propisima i Ustavu nije imao nikakvo pravo da ukida sopstvenu autokefalnu crkvu. Čak i da su je potpisala svih 7 članova, takva odluka ne može biti validna bez kraljevske potvrde i zakonske procedure unutar suverene Kraljevine Crne Gore, jer u ustavnom poretku nije postojala mogućnost da crkva sama sebe ukine i utopi u drugu strukturu. Sve je sprovedeno silom i Ukazom regenta Aleksandra Karađorđevića, čime je izvršena klasična nasilna aneksija, što je potvrdila zakonom i ova sadasnja Skupština na čelu sa Andijom Mandićem, znači "nasilna anesija" kako za drzavu tako i crkvu.
Neko ko pokusava činjenice dokazane da opovrgne znači da je falsifikator i prevarant.
Taj neko ko je iza profila sivi Vuk možda se nalazi na visokoj poziciji u Vladi, ali svakako i to je provjerljivo.
@MomoKoprivica
Pitanje je je li i treći pozpisao ili je falsifikovan.
O tome se vodila rasprava, jer je sekretar kao tehničko lice potpisao zapisnik, a on nije član sinoda
⬇️
Ovo je klasična manipulacija.
Sveti sinod Autokefalne pravoslavne crkve u Crnoj Gori sastojao se po Ustavu Sv.Sinoda od 7 članova, ali spornu i nezakonitu Odluku o ujedinjenju nije potpisalo svih 7 članova, već svega 3 lica, čime nije bilo nikakvog kvoruma ni legaliteta. Niko od njih po tadašnjim crkvenim propisima i Ustavu nije imao nikakvo pravo da ukida sopstvenu autokefalnu crkvu. Čak i da su je potpisala svih 7 članova, takva odluka ne može biti validna bez kraljevske potvrde i zakonske procedure unutar suverene Kraljevine Crne Gore, jer u ustavnom poretku nije postojala mogućnost da crkva sama sebe ukine i utopi u drugu strukturu. Sve je sprovedeno silom i Ukazom regenta Aleksandra Karađorđevića, čime je izvršena klasična nasilna aneksija, što je potvrdila zakonom i ova sadasnja Skupština na čelu sa Andijom Mandićem, znači "nasilna anesija" kako za drzavu tako i crkvu.
Neko ko pokusava činjenice dokazane da opovrgne znači da je falsifikator i prevarant.
Taj neko ko je iza profila sivi Vuk možda se nalazi na visokoj poziciji u Vladi, ali svakako i to je provjerljivo.
@MomoKoprivica
Ovakav pokušaj pravdanja ove transakcije kao običnog obeštećenja potpuno je netačan.
Vlada Kraljevine SHS je 1922. godine isplatila 1.500.000 zlatnih franaka direktno u gotovini kako bi obezbijedila „papir“ i legalizovala nasilni upad na teritorije na kojima je postojala autokefalna Crnogorska crkva, ona u samom tomosu priznaje to.
Uz to, u tom ključnom dokumentu iz 1922. godine naziv „Srpska pravoslavna crkva“ uopšte ne postoji, Tomos je izdat za državu (Kraljevinu SHS) i pod imenom pravoslavns crkvs za Krsljevinu SHS i tu nema daljeg tumačenja. I sada te kraljevine SHS nema, kao ni država FNRJ, SFRJ VIŠE nems. Tako da ne postoji više pravni osnov kojeg nije imala ni tada, a posebno ne sad i zato ovaj dokument ,,Tomos,, više nije validsn, odnosno pravno je ništavan.
Evo sam vam opovrgla i drugi pravni osnov po kojem više taj tomos iz 1922.g ne važi, a takozvana SPC drži nezakonito sve teritorije pod svojem kontrolom, ne samo u CG, vec i u drugim državama bivše SFRJ što nije pravno održivo, i to će se morati mijenjati jer na silu se to ne može održati bez obzira sto vlast u Crnoj Gori podržava tu i takvu stranu crkvu u CG.
Idemo dalje Momo :)
@MomoKoprivica
Ovo je klasična manipulacija.
Sveti sinod Autokefalne pravoslavne crkve u Crnoj Gori sastojao se po Ustavu Sv.Sinoda od 7 članova, ali spornu i nezakonitu Odluku o ujedinjenju nije potpisalo svih 7 članova, već svega 3 lica, čime nije bilo nikakvog kvoruma ni legaliteta. Niko od njih po tadašnjim crkvenim propisima i Ustavu nije imao nikakvo pravo da ukida sopstvenu autokefalnu crkvu. Čak i da su je potpisala svih 7 članova, takva odluka ne može biti validna bez kraljevske potvrde i zakonske procedure unutar suverene Kraljevine Crne Gore, jer u ustavnom poretku nije postojala mogućnost da crkva sama sebe ukine i utopi u drugu strukturu. Sve je sprovedeno silom i Ukazom regenta Aleksandra Karađorđevića, čime je izvršena klasična nasilna aneksija, što je potvrdila zakonom i ova sadasnja Skupština na čelu sa Andijom Mandićem, znači "nasilna anesija" kako za drzavu tako i crkvu.
Neko ko pokusava činjenice dokazane da opovrgne znači da je falsifikator i prevarant.
Taj neko ko je iza profila sivi Vuk možda se nalazi na visokoj poziciji u Vladi, ali svakako i to je provjerljivo.
@MomoKoprivica
Ovo je grub falsifikat istorije.
Svu sakralnu imovinu, manastire, hramove, kao i ogromne komplekse zemlje i šuma u Crnoj Gori vjekovima su gradili i stvarali crnogorski narod, plemena i država Crna Gora, od Crnojevića do Petrovića, a ništa od toga nisu gradili Srbija niti Beograd. Vladari poput Njegoša potpisivali su se kao poglavari slobodne autokefalne crkve u svojoj državi.
Hatišerifom turskog sultana iz 1830. godine Kneževina Srbija je dobila tek unutrašnju samoupravu kao vazalna provincija unutar Osmanskog carstva, bez međunarodne nezavisnosti i bez autokefalnosti. U tom periodu niti je postojala nezavisna država Srbija, niti današnja Srpska pravoslavna crkva u ovom obliku.
Da je crnogorska država potpuno samostalno raspolagala svojom imovinom, potvrđuju dokumenti iz Narodnog muzeja na Cetinju iz 1837. i 1839. godine. Vladika Petar II Petrović Njegoš je tada, uz saglasnost svih crnogorskih glavara i u ime crnogorske nacije, prodao manastire Stanjeviće i Majine.
Budući da Srbija tada nije bila nezavisna država, niti je ikakva tuđa crkva imala jurisdikciju u slobodnoj Crnoj Gori, knjiženje te imovine na tuđu, vanjsku crkvenu ispostavu (Beogradsku patrijaršiju) kroz prevarne izmjene zakona i ništavni Temeljni ugovor predstavlja klasičnu uzurpaciju i otimačinu državne, kulturne i istorijske baštine Crne Gore.
Znači od Balšića i Crnojevića Crnogorska crkva i država slobodno funkcionišu, dok tada Srbije niti srpske crkve nije ni bilo do ovih sultanovih Hatišerifa i tu je sve jasno ko želi istinom, evo mu istine po mozgu.
@MomoKoprivica
Upravo je suprotno, etnofiletizam je temelj djelovanja Crkve Srbije.
Na Carigradskom saboru 1872. godine etnofiletizam je anatemisan upravo kao praksa podređivanja crkve državnim i interesima jedne nacije. SPC to radi kroz nametanje nacionalne ekskluzivnosti, isključivu brigu samo za srpski narod i korišćenje crkve kao političkog instrumenta za posrbljavanje tuđih teritorija. Obnova autokefalne crkve u Crnoj Gori jeste suprotstavljanje etnofiletizmu i vraćanje univerzalnog, teritorijalnog kanonskog poretka.
@MomoKoprivica
Pozivanje na makedonski primjer zapravo ruši argumente Beogradske patrijaršije.
Onog trenutka kada je Ohridskoj arhiepiskopiji (MPC) priznata autokefalnost 2022. godine, teritorije iz starog Tomosa iz 1922. su izmijenjene, čime je dokazano da stari Tomosi padaju i mijenjaju se sa promjenom državnih granica i sticanjem nezavisnosti.
Pravoslavni kanoni (poput 38. kanona Trulskog sabora) jasno nalažu da crkvena organizacija prati državne granice, raspadom Kraljevine SHS i SFRJ, te obnovom nezavisnosti Crne Gore 2006. godine, svaki pravni osnov starog Tomosa na teritoriji Crne Gore je prestao da važi.
Stari Tomos više nema pravnu snagu, čime je iz njega nesporno izdvojen dio teritorije koju je nekada pokrivala crkva u Kraljevini SHS. Drugi ključni momenat jeste činjenica da ta država, kao ni SFRJ, više ne postoji, tako da ni po tom osnovu više Tomos nije validan. Srpska pravoslavna crkva (SPC) ove prostore danas drži potpuno nelegalno, kao klasični uzurpator.
@MomoKoprivica
Jelena Marković retweeted
2/5 „Купљен Томос за 1,5 милиона франака”? Манипулација. Исплата Васељенској патријаршији била је канонско материјално обештећење за дугове и пензије преузетих епархија из Отоманског царства, по потпуно истом правном моделу по ком су Цариграду платиле Грчка и Румунија.
CRNOGORSKI FORUM DEMANTUJE MITROPOLITA JOANIKIJA:
ISTORIJSKA I KANONSKA ISTINA KAO ODGOVOR SRPSKOM MITROPOLITU JOANIKIJU- STRANOM TIJELU U CRNOJ GORI
Zašto je potrebno obnoviti #autokefalnu #pravoslavnu #crkvu #u #Crnoj #Gori?
Izjave mitropolita Joanikija, u kojima pokušava da odbrani monopol i prisustvo Beogradske patrijaršije u Crnoj Gori, predstavljaju nastavak dugogodišnje političke i identitetske manipulacije. Kada se odbaci politička propaganda i pogleda direktno u arhivska dokumenta, crkvene kanone i istorijske činjenice, postaje potpuno jasno da je obnova autokefalne Pravoslavne crkve u Crnoj Gori istorijski, pravni i civilizacijski imperativ za trajni mir i stabilnost.
Falsifikat „vjekovnosti“ i nasilno gašenje Crnogorske pravoslavne crkve:
Tvrdnja da današnja Srpska pravoslavna crkva ima vjekovni kontinuitet u Crnoj Gori predstavlja svjesnu istorijsku laž. Autokefalna Crnogorska pravoslavna crkva postojala je vjekovima, imajući svoj međunarodni kanonski status, samostalnost i državni legitimitet, kada nije ni bilo države Srbije.
Godine 1920. nakon nestanka Kraljevine Crne Gore, autokefalna Crnogorska crkva je nasilnim putem, ukazom kralja Aleksandra Karađorđevića, ukinuta i pripojena novonastaloj crkvenoj strukturi u Kraljevini SHS. To nije bilo nikakvo „bratsko ujedinjenje“, već klasična državna aneksija i okupacija crkvenog suvereniteta.
Naziv „SPC“ ne postoji u Tomosu iz 1922. godine
U ključnom dokumentu iz 1922. godine (Tomos vaseljenskog patrijarha Meletija IV), kojim je formalizovano crkveno ujedinjenje, naziv „Srpska pravoslavna crkva“ ne pominje se ni na jednom mjestu.
Autokefalnost je priznata instituciji pod zvaničnim imenom: „Sveta Autokefalna Pravoslavna Crkva u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca“.
Današnji naziv „SPC“ uveden je tek 1931. godine unutrašnjim aktom (Ustavom crkve). To znači da ova institucija pod tim nazivom nikada nije dobila međunarodno crkveno priznanje (Tomos) za današnje države u kojima djeluje.
Dodatno, istorijska je činjenica da je ovaj dokument obezbijeđen finansijskom transakcijom, Vlada Kraljevine SHS je Vaseljenskoj patrijaršiji isplatila 1,5 miliona zlatnih franaka kako bi dobila taj papir i legalizovala preuzimanje tuđih teritorija.
Osuda etnofiletizma (Sabor iz 1872. godine)
U pravoslavnom kanonskom pravu, na Carigradskom saboru 1872. godine, osuđen je i anatemisan etnofiletizam, praksa podređivanja crkvene organizacije nacionalnim, državnim i političkim interesima jedne nacije (u ovom slučaju hegemonističke politike Beograda). Korišćenje crkve kao instrumenta za posrbljavanje i posvajanje tuđih teritorija predstavlja direktno kršenje ovog vaseljenskog načela.
Teritorijalni princip i raspad država
Pravoslavni kanoni (poput 38. kanona Trulskog sabora) jasno propisuju da crkvene granice moraju pratiti državne granice.
Tomos iz 1922. godine izdat je isključivo za državu koja odavno ne postoji (Kraljevinu SHS).
Priznanjem autokefalnosti Makedonske pravoslavne crkve (Ohridske arhiepiskopije) 2022. godine, Vaseljenska patrijaršija je i praktično potvrdila da se stari Tomos nije više valida onog trenutka kada je Makefonija postala nezavisna država i kada je priznata pravoslavna crkva u Makedoniji.
Budući da je Crna Gora obnovila svoju nezavisnost 2006. godine, po svim pravnim i kanonskim uzusima, obnova nezavisnosti države mora biti praćena i povratkom autokefalne crkve.
Imovina koju je gradio crnogorski narod nije vlasništvo Beograda❗
Svu crkvenu imovinu, manastire, hramove i kulturna dobra na teritoriji Crne Gore vjekovima su gradili i stvarali crnogorski narod, plemena i država Crna Gora, od Crnojevića do Petrovića. Ništa od toga nisu gradili Srbija niti Beograd.
Predstavljati te svetinje kao vlasništvo tuđe patrijaršije, uzurpirati ih i koristiti kao simbole okupacije i markiranja tuđe teritorije, predstavlja otvorenu ranu u temelju crnogorskog društva.
@Pobjedacg
Istorijska istina o Njegoševoj kapeli: Svedočenje Vladimira Dedijera i dinastičko rušenje Karađorđevića
Tvrdnje mitropolita srpskog Jaonikija o navodnom ispunjavanju Njegoševog amaneta predstavljaju grubo falsifikovanje istorije, na šta je još u svom čuvenom svjedočenju i javnim istupima 1970. godine ukazao akademik i istoričar Vladimir Dedijer.
Rušenje Njegoševe kapele zarad dinastičke slave Karađorđevića, prema istorijskim činjenicama i arhivskim podacima koje je Dedijer detaljno ispitao, originalna zavjetna kapela Petra II Petrovića Njegoša iz 1845. godine na Lovćenu mogla je biti obnovljena. Međutim, kralj Aleksandar Karađorđević 1925. godine nije htio da je obnovi, već je naredio da se ostaci prvobitne Njegoševe zadužbine poruše do temelja, a stari kamen baci u bespuće.
Kralj Aleksandar je podigao novu kapelu od novog materijala (uz učešće tadašnje srpske crkvene hijerarhije i Nikolaja Velimirovića u duhu tadašnje Karađorđevićeve ideologije) prvenstveno u spomen rođenja svog sina Petra II Karađorđevića i radi učvršćivanja slave sopstvene dinastije na okupiranoj teritoriji Crne Gore, a ne u izvornom zavjetnom duhu Svetog Petra Cetinjskog.
Pozivati se na „amanet“ kroz veličanje građevine koja je nikla na ruševinama prave Njegoševe kapele s ciljem gušenja crnogorskog državnog identiteta, predstavlja svjesno obmanjivanje javnosti od strane sveštenog lica koje krši osnovna hrišćanska načela istine.
Zloupotreba državnog položaja, obmana Venecijanske komisije i ništavnost Temeljnog ugovora
Poseban čin nezakonitog djelovanja predstavlja način na koji je donesen Zakon o slobodi vjeroispovijesti i potpisan ugovor sa Beogradskom patrijaršijom je čista obmana Venecijanske komisije.
Dritan Abazovic je grubom obmanom uskratio slanje novog, izmijenjenog Zakona o vjerskim zajednicama Venecijanskoj komisiji 2021. godine, te je on na brzinu i prevarno usvojen kako bi se dalo apsolutno preimućstvo SPC u Crnoj Gori.
Prekoračenje ovlašćenja i nelegitiman temeljni ugovor, jer bivši premijer Dritan Abazović je mogao potpisivati ugovore isključivo sa vjerskim zajednicama unutar Crne Gore, a nikako sa stranom crkvom sa sjedištem u Beogradu. U samom ugovoru je lažno navedeno da je država ravnopravan potpisnik tog sporazuma, što je notorna neistina jer svaki ugovor sa stranim subjektom ili državom mora biti verifikovan od strane Skupštine Crne Gore da bi država stala iza njega. Poređenje sa konkordatom sa Katoličkom crkvom je apsurdno jer je njen poglavar papa sa centrom u Vatikanu (međunarodni subjekat Sveta Stolica) i taj ugovor je po zakonu morao biti ratifikovan u Skupštini, što sa Beogradskom patrijaršijom nije učinjeno.
Temeljni ugovor sa SPC grubo je srušen kršenjem odredbi Ustava Crne Gore (članovi 8, 9, 12 i 14) kojima se garantuje pravni poredak, odvojenost vjerskih zajednica od države i zabrana podređivanja državnih interesa stranim strukturama. Upravo zato je ovaj ugovor pravno ništavan i svaka buduća odgovorna vlada ga može i mora jednostavno raskinuti.
Evropska agenda i jedini put ka trajnom miru
Nema i neće biti istinskog mira, stabilnosti ni trajnog pomirenja u Crnoj Gori dok se ova istorijska nepravda ne ispravi. Evropski put Crne Gore postao je ključni mehanizam pred kojim se ovakve anomalije moraju rješavati. Vladavina prava, strogo poštovanje imovinskih propisa, obavezna registracija svih vjerskih zajednica pod njihovim pravim imenom i statusom, kao i sprječavanje da strane države preko svojih crkvenih ispostava upravljaju državnim institucijama, uslovi su bez kojih nema zatvaranja poglavlja sa Evropskom unijom.
@Pobjedacg
@EUAmbME
@Europarl_EN
@EU_Commission
@eucopresident
@EUCouncilPress
Otvorena vrata za sve pravoslavce🙏
Obnova #autokefalne #Pravoslavne #crkve #u #Crnoj #Gori ne znači isključivanje bilo koga, već upravo suprotno, otvaranje vrata za sve pravoslavne vjernike u Crnoj Gori, bez obzira na njihovo nacionalno izjašnjenje (bili oni Crnogorci, Srbi ili bilo ko drugi). Crkva mora biti duhovni dom svih njenih građana, a ne poligon za političku kontrolu, širenje nacionalističke ideologije i služenje interesima stranog centra moći.
Vrijeme je da se prekinu manipulacije, da se primijene izvorna dokumenta i istorijska istina, te da Crna Gora, u skladu sa kanonskim pravom i civilizacijskim normama, vrati puno dostojanstvo svojoj istorijskoj i autokefalnoj crkvi.
Crnogorski forum
30. 10. 2026.g.
facebook.com/share/19pfWTiQT…
@Pobjedacg
@RTCGme
@EUCouncilPress
@EUAmbME
@MickeySpajic
@JakovMilatovic
ODGOVOR I DEMANTI NA JEFTINI PAMFLET SNP-a:
Podilaženje Mandiću i Kneževiću radi mrvica sa stola i spasa od izbornog debakla
Saopštenje ostataka nekadašnjeg SNP-a predstavlja vrhunac političkog beščašća, istorijskog revizionizma i svjesnog obmanjivanja javnosti. Potpuno svjesni svoje političke beznačajnosti i činjenice da na samostalnim izborima ne bi uspjeli da pređu ni 2% glasova, poslanici SNP-a po narudžbi serviraju priču o trobojci kako bi se preporučili i dodvorili svojim političkim patronima. Andriji Mandiću i Milanu Kneževiću. Radi se o goloj borbi za sopstveni politički opstanak i pokušaju da se po svaku cijenu obezbijedi mjesto na mrvicama koalicionih lista, pa makar cijena bila i otvoreno gaženje Ustava i istorije Crne Gore.
Povodom njihovih zlonamjernih i pravno neosnovanih tvrdnji, dužni smo građanima predočiti neoborive činjenice:
1. Zlonamjerno rušenje Ustavnog poretka: Simboli se ne mijenjaju političkim trgovinama
Posebno je opasna i zlonamjerna aluzija da se pitanje državnih simbola može rješavati izmjenama Zakona o državnim simbolima ili bilo kakvom preglasavanju u Skupštini. Poslanici SNP-a dobro znaju da je to pravno nemoguće, ali namjerno obmanjuju javnost i manipulišu sopstvenim biračima.
Zastava Crne Gore je zaštićena članom 4 Ustava Crne Gore. Prema članu 157 Ustava, promjena ovog člana i državnih simbola traži tzv. tvrdu zaštitu:
Zahtijeva se dvotrećinska većina svih poslanika u Skupštini Crne Gore (najmanje 54 poslanika).
Izmjena MORA biti potvrđena na državnom referendumu, gdje je potrebno da za nju glasa najmanje tri petine (60%) od UKUPNOG broja upisanih birača u Crnoj Gori.
Pokušaj da se mimo ove ustavne procedure, bilo kakvim zakonima ili političkim pazarima sa Mandićem i Kneževićem, dira u državne simbole- predstavlja direktan udar na ustavni poredak i pravnu sigurnost države Crne Gore.
2. Istorijska istina: Alaj-barjak je bio i ostao jedinan zvanična državna zastava
Tvrdnja SNP-a da je trobojka „izvorna državna zastava” predstavlja grubu falsifikaciju crnogorske istorije:
Milenijumski kontinuitet pod crvenim barjakom: Od vremena dinastije Crnojevića, preko Svetog Petra Cetinjskog do knjaza Danila, crnogorska vojna i državna zastava bila je crvena zastava – bilo sa dvoglavim orlom ili sa časnim krstom (krstaš-barjak). Pod tom zastavom stvorena je i odbranjena crnogorska država.
Alaj-barjak kao zvanična državna i vojna zastava: Crveni barjak sa državnim grbom na sredini bio je jedina zvanična državna i vojna zastava pod kojom je Crna Gora stekla međunarodno priznanje na Berlinskom kongresu 1878. godine i pod kojom je kralj Nikola vodio državu i vojsku u svim oslobodilačkim ratovima.
Status trobojke u Crnoj Gori: U Knjaževini i Kraljevini Crnoj Gori trobojka (čije su narodne boje definisane u članu 39 Ustava iz 1905. godine) imala je isključivo status pomorsko-trgovačke ili dvorske i svečarske zastave, dok se na čelu crnogorske vojske, države i njenih institucija uvijek i bez izuzetka vijorio crveni alaj-barjak.
⬇️
3. Istorijski revizionizam: Izmišljanje tradicije radi tuđih interesa
Posebno je tragično posmatrati kako srodne srpske partije u Crnoj Gori pokušavaju da izvrše istorijski revizionizam i prisvoje crnogorsku istoriju za potrebe susjedne države.
Poreklo trobojke u Srbiji: Trobojka nije nastala kao plod nikakve prastare srpske tradicije, već je direktno nametnuta Srbiji fermanom/hatišerifom otomanskog sultana Mahmuda II 1835. godine. Sultan je tada odredio raspored i izgled boja koje će Srbija nositi kao vazalna kneževina.
Pokušaj prekrajanja istorije: Budući da je Srbija provela preko 450 godina pod otomanskom okupacijom i nema državni kontinuitet kakav ima Crna Gora, današnji politički poltroni u Podgorici pokušavaju da crnogorsku milenijumsku slobodarsku istoriju i njeno nasljeđe podvedu pod srbijanske i otomanske kalkulacije. Pokušaj da se sultanska trobojka danas nametne Crnoj Gori nije ništa drugo do servilno izvršavanje naloga Aleksandra Vučića i Beograda, sa ciljem da se naša država liši svog autentičnog identiteta i pretvori u bezličnu provinciju.
4. Zloupotreba antifašizma
Pozivanje na antifašizam i period SFRJ od strane onih koji danas služe velikosrpskim projektima predstavlja vrhunac hipokrizije. Zastava antifašističke Crne Gore imala je crvenu petokraku, simbol pod kojim su se naši preci izborili protiv fašizma i domaćih kvislinga, a ne trobojku pod kojom su u ratovima devetdesetih rušeni gradovi i sprovođeni najgori projekti.
Pravljenje ustupaka na račun državnog dostojanstva, a sve zarad jeftinog političkog šićara, prelaženja cenzusa i udvaranja političkim šefovima iz DF-a, ogolilo je ostatke SNP-a do kraja. Građani Crne Gore dobro vide ko su zlonamjerni akteri koji radi šake vlasti pokušavaju rušiti Ustav, izmišljati prošlost i mijenjati istorijske činjenice.
Crna Gora ima svoj autentični identitet, svoju milenijumsku istoriju i svoju državnu zastavu pod kojom su generacije davale živote za slobodu. Ta zastava je čvrsto zaštićena najvišim pravnim aktom države i nikakve naređene laži i naručeni pamfleti to ne mogu promijeniti.
Crnogorski forum
25. 10. 2026.
Tekst moje MAJKE, posebno ponosne i emocijom vezane za dane kad je u svom selu Bukovici, kroz Pošćenje, Javorovaču od Sedla do drugih brda ka Durmitoru, bila čobanica, Dragana Vasilijina (Vajina) Jauković i njen život kao đeteta bez oca, emocijama preneseni meni, jutros piše:
Ko o čemu, mi o Marti Kos.
Možda je s pravom napravila poređenje:
čobanice i ovce!?!
Ne znam jesmo li svi ikad bili čobani/ce, ali ja jesam. Marta je prozrela stado koje se ukriva kad je ona tu, a kad je nema, bleji na sva zvona. Viđela je, iako joj ne smeta, da ovom stadu treba čoban... Kad je tu i kad sa njima razgovara, postavlja uslove, svi mirni k’o ovce kad planduju...
Ovca je inače dobra, mirna i poslušna životinja, i to je Marta uviđela. Još kad je omrsite i pojačate bonuse, postaje još mirnija i poslušnija. I to je Marta shvatila. A shvatila je i ono najtragičnije: da se njene ovčice, inače glupe, pretvaraju da su ono što nijesu, misleći da ih svijet nije prozreo. Zna Marta da oni sve rade zarad fotelje i ličnog interesa. To im je zajednička osobina. Potrebniji smo mi Marti i ovakvi no ona nama!
Viđela je i širu sliku vlasti i parlamenta: čast izuzecima iz skupštinske pozicije i opozicije, ali, ljutili se ili ne, svi su mirni (ne baš) poput ovaca i prihvataju zadato bez pogovora! Da ne prihvataju, ne bi bili tu đe jesu, pod palicom četničkog vojvode, inostranog efendije, bjelosvjetskog šibicara i slučajnog predsjednika!
Ali... A ono uvijek postoji kad se trguje: bolje išta zakučiti no biti praznih ruku. Da je to istina, pokazuju svakog dana. A ti, narode: „Pošto smo vam bacili kosku staru 80 i kusur godina (četnike i partizane, bjelaše i komite), A MI VLADAMO I SARAĐUJEMO, vas smo zavadili!“ A i to je odlika ovaca...
Izvinite, svi koji mislite i ne mislite kao ja, morah!
P.S. Za sve kojima nije jasna riječ „plandovati“: u crnogorskom jeziku, kad je riječ o ovcama, to znači da poslije ispaše, đe svaka traži mlađu i zeleniju travu, napiju se vode, pa potraže debelu bukovu hladovinu da se odmore. Inače ne razmišljaju, a tada nikako. Štaviše, ravnodušne su!
Dragana Marković
