Kadir

Trabzonspor 2-0 Beşiktaş | Rakamlarla Maç Analizi Beşiktaş adına maalesef kötü bir mağlubiyet oldu. Beklediğim türde bir mücadele izlemedik. Trabzonspor'un oyunu ikinci bölgede kabul edeceğini düşünüyordum ancak ev sahibi ekip, birinci bölgede kalmayı önceliklendirdi. Vincenzo Italiano'nun takımı eleştirilerin odağında olsa da Beşiktaş, Trabzon deplasmanında iyi bir Trabzonspor'a karşı yakalayabileceği kadar pozisyon buldu. Peki, daha iyi oynayabilir miydi? Evet. Beşiktaş adına dünün en önemli meselesi, ilk golü kalesinde görmemekti. Nitekim siyah-beyazlılar, golü yiyene kadar toplam 0.49 xG üretirken Trabzonspor'un bu bölümdeki xG değeri yalnızca 0.03 seviyesindeydi. Ozan Tufan'ın gol pozisyonunun xG değeri 0.26 olduğunda ise Trabzonspor'un toplam üretimi 0.29 xG'ye ulaştı. Kara Kartal, cömertçe harcadığı fırsatların kurbanı oldu. Üstelik Onana'nın inanılmaz kurtarışının ardından Murillo'nun direğe takıldığı mutlak gol pozisyonu da Beşiktaş'ın oyun üstünlüğünü ortaya koyan önemli anlardandı. Onana ve Nwaiwu'nun uzun topları, Trabzonspor'un organizasyonel anlamda kullandığı önemli bir şablon. Özellikle Beşiktaş gibi savunma hattını öne taşıyan büyük takımlara karşı bu planı sezon boyunca sıkça görebiliriz. Batagov da geçtiğimiz sezon benzer topları oldukça fazla kullanıyordu. Franculino Dju'nun pozisyonunda da bu yaklaşımın etkisini net biçimde gördük. Orta Sahadaki Sorun: Orkun'un yokluğu ve kopan bağlantılar. Gelelim Beşiktaş'ta eleştirilen isimlere. Ancak hepsinden önce Orkun'un, topa dokunmadığı anlarda bile sahadaki varlığıyla takımın yerleşimlerini belirleyen bir oyuncu olduğunu unutmamak gerekiyor. Beşiktaş dün bu eksikliği fazlasıyla hissetti. Özellikle savunmadan çıkışlarda ve ikinci bağlantılarda Orkun'un yokluğu kendisini gösterdi. Olaitan ve Miretti'nin, on numara özellikleri de taşıyan sekiz numaralar olması Beşiktaş'ın orta saha kurgusunu olumsuz etkiledi. İkinci yarıda Olaitan'ın topu alabilmek için Salih'e yaklaşması, ön bölgede bulunması gereken bir oyuncunun geriye gelmesine neden oldu. Bu durum, topun dolaşım hızını da düşürdü. Çünkü hem Olaitan hem de Miretti, kaleye yüzleri dönük oynadıklarında daha rahat performans gösterebilen oyuncular. Orta sahadaki yerleşimin bozulması, üçüncü bölgeyle kurulan bağlantıyı zayıflattı. Bunun sonucunda Beşiktaş, önde bire bir eşleşmeler üzerinden kurmaya çalıştığı pres şemasında da sorunlar yaşadı. Savunma hattı eleştirildiği kadar kötü değildi. Eleştirilerin aksine, Murillo dışında Beşiktaş savunmasının genel performansını kötü bulmuyorum. Evet, bunu Emirhan Topçu'nun golde yaptığı kademe hatasına rağmen söylüyorum. Hocanın onu baskıya göndermesi oyuncunun bireysel hatası olarak değerlendirilemez. Nitekim Italiano, sezon başından beri Topçu'dan bu rolde önemli verim alıyor ve oyuncunun performansında yükselen bir grafik görüyoruz. Üstelik hava toplarında zaafı bulunan Franculino Dju'ya karşı ezici bir üstünlük kurdu. Emirhan, girdiği 5 hava topu mücadelesinin tamamını kazanırken Franculino, 4 mücadelenin yalnızca 1'inden galip ayrılabildi. Agbadou da süpürücü (sweeper) rolünde kötü bir performans göstermedi. Oyuncunun geçmişteki oyun alışkanlıkları ve görev aldığı bazı üçlü savunma kurguları düşünüldüğünde, bu rolün onun özelliklerine uygun olduğunu söyleyebiliriz. Kazandığı 9 ikili mücadelenin 7'si de bunun önemli göstergelerinden biri. Beşiktaş golü yedikten sonra Nübel ve Salih'in de devreye girmesiyle arka alanda adeta mahşerin dört atlısına dönüştü. Salih Özcan, 13 ikili mücadelenin 10'unu kazanırken Emirhan Topçu da 12 mücadelenin 8'inden galip ayrıldı. Ancak benim en çok dikkatimi çeken istatistik, sahipsiz top kazanma verisi oldu. Savunma çizgisini bu kadar öne taşıdığınızda, havuza düşen topları kazanmak zorundasınız. Salih Özcan 15 sahipsiz top kazanırken en yakın takipçisi Salah 7'de kaldı. Olaitan ve Miretti ise 6'şar sahipsiz top kazandı. Salih, bu alanda rakiplerine ciddi fark attı. Rıdvan'ın katkısı ve skora odaklanan futbol bakışı... Beşiktaş'ın merkezde yaşadığı eksiklik nedeniyle Rıdvan'ın performansına ciddi ihtiyacı vardı. Murillo için de aynı durum geçerliydi. İç koridorda çoğalmak, ikinci ve üçüncü bölgeler arasındaki bağlantıları güçlendirerek Beşiktaş'ın top kullanımını artırabilirdi. Rıdvan, bu konuda çoğu zaman Trossard'ın bire bir kalmasını sağladı ve takım arkadaşını rahatlattı. Adeta Batman'in Robin'i oldu. Ancak maalesef ülkemizde skora odaklanan futbol bakışı, bu tür katkıları çoğu zaman göz ardı ediyor. Beşiktaş için sezon bitmiş değil! Beşiktaş adına her şeyin bittiği bir tablo yok. Zirveyle puan farkı dört olmasına rağmen maalesef sanki arada on puan varmış gibi bir algı yaratılıyor. Üstelik Beşiktaş bu süreçte ligin en zorlu İstanbul dışı deplasmanlarından bazılarını oynadı. Son yıllarda kaç Türk takımının zorlu bir Batı Avrupa deplasmanından döndükten sonra hafta sonunda Trabzon'a gittiğini düşünmek bile yeterli. Örnekleri sıraladıkça bu fikstürün zorluğu daha net ortaya çıkıyor. Zirve yarışındaki rakibin iki Avrupa maçını da iç sahada oynadığı bir dönemde Beşiktaş, deplasman yolculuklarıyla uğraşmak zorunda kaldı. Rakiplerinin Eyüpspor, Kasımpaşa ve Başakşehir gibi İstanbul deplasmanları üzerinden altı hafta boyunca şehirden ayrılmadığı bir takvimle Beşiktaş'ın fikstürünü kıyaslamak gerekiyor. Omuzları düşürmeye gerek yok. Beşiktaş'ın lig fikstürü bundan sonra bir nebze daha rahatlıyor. Kadronun bu kadar dar olduğu bir dönemde Don Vincenzo Italiano ve ekibinin takımı buraya kadar getirmesi bile küçümsenmemeli. Bu mağlubiyetten çıkarılacak dersler var ancak Beşiktaş için hikâye henüz bitmedi.

Trabzonspor - Beşiktaş | Trabzon 📍 Thomas Reis, orta blok presini önceliklendiren ve rakip stoperleri oyun kurulumunda serbest bırakarak merkezde sayısal üstünlük sağlamayı amaçlayan bir teknik adam. Samsunspor dönemi, bu oyun anlayışının en net örneklerinden biri. Şimdi Trabzonspor’da da benzer bir yapıyı uygulamaya çalışıyor. Geçtiğimiz sezon bu pres şablonunu belirli oyuncu profilleri üzerinden şekillendirmişti. Galatasaray maçında da gördüğümüz üzere, Muci sağ çizgiye yaklaşırken Salah merkeze konumlanıyor; Saviolo ve Muci üzerinden ikinci bölgede rakip beklere baskı yapılıyordu. Buradaki temel amaç, ikinci bölgede kazanılan topları Saviolo gibi oyuncularla hızlıca hücuma dönüştürmekti. Reis, Samsunspor’da da benzer bir rolü Musaba üzerinden uyguluyordu. Noah Saviolo, geçtiğimiz sezon Portekiz Ligi’nde başarılı dribbling verilerinde zirvede yer alıyordu. Reis, geçiş hücumlarında bugün de topu özellikle iç koridorda onunla buluşturmak isteyecektir. Peki Trabzonspor, geçiş hücumlarının dışında rakip yerleştiğinde ne yapabilir? Bu noktada Salah’ın bireysel kalitesi öne çıkıyor. Ligin ilk yarısında Coulibaly’nin yaratıcılığını dar alanlarda kullanarak yerleşik savunmalara karşı üretmeye çalıştıkları bir yapı görmüştük. Dolayısıyla Beşiktaş’ın önceliklerinden biri, geçişlerde topun yönlendirildiği Saviolo ile serbest rolde görev yapan Muci’nin topla buluşmasını engellemek olmalı. Hatta Saviolo ve Salah’ın santrafora oldukça yaklaştığı hücumlar da görebiliriz. Pina’nın daha çok çizgide top alarak oyun kurduğu bir bek rolü üstlenmesi beklenirken Mustafa’nın yokluğunda Cabral’ın da hücum üretkenliğine katkı sağlaması gerekecek. Peki Beşiktaş hangi zaafları değerlendirebilir? Orta sahada Kara Kartal’ın net bir üstünlük kurabileceğini düşünüyorum. Bunun temel nedenlerinden biri, Fabinho’nun profilinin klasik tek pivotlu 4-3-3’e daha uygun olması. Çift pivotlu 4-2-1-3 düzeninde ise pozisyon alma ve alan kontrolü açısından bazı sorunlar yaşayabiliyor. Sekiz numara rolünde de görev alabilen Folcarelli’de benzer problemler görüyoruz. Üstelik oyuncunun sakatlıktan yeni dönmüş olması da önemli bir detay. Melih’in yokluğunda Trabzonspor, merkezdeki bu eksiklikleri Ozan Tufan üzerinden gidermeye çalışacak. 4-2-1-3’e değinmişken Trabzonspor’un zorunluluklar ve kadro mühendisliği nedeniyle sık sık 4-2-4’e dönmesinin yarattığı soruna da değinmek gerekiyor. Reis, orta blok presinde merkezde sayısal üstünlük kurmayı hedeflese de takımın hücum yerleşiminde dörtlü bir ön hatta dönüşmesi, orta sahada ciddi boşluklar oluşmasına neden olabiliyor. Beşiktaş, üç merkez orta sahayla oynamanın sağlayacağı sayısal ve pozisyonel avantajı doğru kullanabilirse bu boşlukları değerlendirebilir. Belki de Beşiktaş için üç merkezle oynamanın avantajını en net hissedeceği maçlardan biri olacak.