Joanna Sypek

Najwięcej do powiedzenia na nasz temat mają anonimowe konta, które nie wychylają głowy poza mury swojej piwnicy. To @MWszechpolska wywiesiła ten baner. Jestem jej liderem od ponad roku. Na zdjęciu- moja żona, dzień przed marszem. Nie mogła fizycznie uczestniczyć, więc pomagała w inny sposób. 😉 Ps. W MW jest całkiem sporo małżeństw w grupie 22-28 lat. To dla nas NORMALNOŚĆ. Pozdrawiamy ciepło!

Marsz Niepodległości nie jest partyjniackim festynem❗️ Obserwuję polski internet i dostrzegam dziwną sytuację w związku z tegorocznym @StowMarszN. Zwolennicy PiS-u twierdzą, że nie będą iść w Marszu z panem Mentzenem i @KONFEDERACJA_, z kolei sympatycy Nowej Nadziei próbują lekko narzucić swoją narrację i jak najmocniej skleić szyld Marszu ze swoim środowiskiem politycznym. Nie tędy droga. Marsz 11.11 to największa manifestacja patriotyczna w Europie- fenomen w historii III RP. Można Marszu nie lubić, można w nim nie uczestniczyć, ale nikt nie może odmówić mu wyjątkowości. Przemarsz z Ronda Dmowskiego na błonia Stadionu Narodowego wrósł w tożsamość współczesnych Polaków tak mocno, że wielu z nas nie wyobraża sobie, by tego dnia nie przyjechać do Warszawy lub przynajmniej nie oglądać transmisji w telewizji. Biorę udział w organizacji Marszu od prawie dziesięciu lat- w różnych rolach. Zaczynałem w straży Marszu, a dziś prowadzę prace sztabu organizacyjnego tegorocznej edycji. Po tych latach i tysiącach godzin spędzonych nad organizacją wiem jedno: czymś absolutnie niedopuszczalnym, wręcz swoistą zbrodnią przeciwko Marszowi, jest próba jego politycznego rozgrywania. Marsz swoją największą siłę czerpie z antypolaryzacyjnego charakteru. Jednoczy wszytkich, którzy myślą po polsku. Jest w nim miejsce dla zwolenników różnych opcji politycznych i przedstawicieli wielu środowisk. Mamy kolumny prawicowych studentów, reakcjonistów, konserwatystów, nacjonalistów czy rekonstruktorów. To właśnie dzięki tej uniwersalności Marsz może być tak wyjątkowym wydarzeniem. Jest w nim miejsce dla każdego, kto kocha Polskę, chce walczyć o jej suwerenność oraz ceni naszą narodową tradycję i kulturę. Każdego roku mierzymy się z wieloma wyzwaniami organizacyjnymi. Wiele osób chce się tego dnia pokazać w Warszawie, ale wciąż niewiele ma świadomość, ilu wolontariuszy i jakich środków potrzeba, by profesjonalnie zorganizować to wydarzenie. Z tego miejsca mam apel: Po pierwsze. Bądź tego dnia z nami- fizycznie lub duchowo. Jeśli nigdy nie byłeś na Marszu, przestań się zastanawiać. Spakuj kurtkę, kup bilety i jedź do Warszawy. Po drugie. Nie bądź jedynie beneficjentem tego wydarzenia. Coroczny koszt Marszu to kilkaset tysięcy złotych. Chcemy się rozwijać, a do tego potrzeba wysiłku wszystkich uczestników. Wpłać na zrzutkę lub zaangażuj się w wolontariat przy Marszu-niezależnie od tego, czy jesteś rozpoznawalnym politykiem, czy zwykłym obywatelem, który chce zamanifestować swoją Polskość. Marsz jest naszym wspólnym dziełem. Odpowiedzialność za jego kształt ponosimy wszyscy. Do zobaczenia 11.11! Czołem Wielkiej Polsce! 🇵🇱

Anegdota z prozy życia wzięta. Moja żona była dziś przelotem na mieście. Stanęła w kolejce do budki, żeby coś zjeść. Jej stan to końcówka ciąży. Starsza Pani mówi, żeby poszła przed nią. Przed nimi stoi jeszcze facet w średnim wieku. Starsza pani sugeruje, żeby reszta też ją przepuściła. Gość rzuca: „W ciąży? Myślisz, że to jeszcze na kogoś działa?” I odwrócił łeb. Smutne, ale ma w sobie pewną prawdę. Dziś już naprawdę na nikogo to nie działa. Ludziom wyprano mózgi. Obdarli nas z empatii i szacunku. Zabrali naturalny w naszej kulturze odruch życzliwości wobec macierzyństwa i rodziny. Jeśli nie wybijemy zębów antynatalizmowi i nie odbudujemy w ludziach zdrowych, prorodzinnych odruchów – po prostu wymrzemy. Trzeba zacząć od wypalenia żelazem antyrodzinnej propagandy w mediach, a potem budować pozytywny obraz rodzicielstwa. Następnie piętnować zachowania ludzi, którzy w stosunku do rodziców i dzieci zachowują się jak dzbany. Takie akcje powinny być debilo- znacznikiem.

Wspaniale jest móc obserwować, jak przedstawiciele „starego korwinizmu” tracą jakiekolwiek znaczenie polityczne i zwyczajnie się kompromitują. Nawet lewica nie zaszkodziła polskiej prawicy tak bardzo, jak ludzie pokroju Sebki z tego filmiku. Prawica indywidualistyczna to duch przeszłości. Teraz czas na prawicę wspólnotową.