Michal

There are three questions that would destroy most of the arguments on the left: 1. Compared to what? 2. At what cost? 3. What hard evidence do you have? There are very few ideas on the left that can pass all three of those kinds of things.

O co się rozchodzi? Już tłumaczę dla mniej zorientowanych w branży rolnej. Każdy rolnik sprzedając swoje płody rolne, ma potrącany procent od wartości sprzedaży. Ten procent w zależności od charakteru sprzedawanego surowca/towaru, jest obligatoryjnie przeznaczany na jeden z funduszy, który ma zajmować się promocją polskich produktów pochodzących od polskich rolników. Rolnik nie może się z tej daniny wypisać, gdyż jest ona obowiązkowa i po potrąceniu od ceny końcowej, jest uiszczana na dany fundusz w imieniu rolnika przez podmiot, który dokonał zakupu. W ten sposób mamy wyodrębnionych kilka funduszy: 1. Fundusz promocji owoców i warzyw. 2. Fundusz promocji zbóż i przetworów zbożowych 3. Fundusz promocji roślin oleistych 4. Kilka funduszy promujących mięso (w tym fundusze wołowe, wieprzowe itd) 5. Fundusz promocji mleka. Gdyby rozbić te fundusze po kolei, byłoby ich 10. W teorii podmioty zasilane z tych funduszy mają zajmować się budową marki polskiej żywności, szukaniem nowych rynków zbytu, prowadzeniem kampanii edukacyjnych, prowadzeniem badań rynkowych itd. Problem polega na tym, że z perspektywy rolników, przynajmniej część (to delikatne określenie) wydatkowanych pieniędzy budzi kontrowersje. Rauty, zagraniczne wyjazdy, imprezy to najbardziej jaskrawe przykłady, które widzimy. Problemem jest to, czego nie widzimy. Nie widzimy realnych, mierzalnych efektów, za które jako rolnicy płacimy. Trudno nie odnieść wrażenia, że ten zabetonowany system stał się swego rodzaju sposobem na wyżywienie wąskich grup, które przyssały się do pieniędzy rolników. Mamy XXI wiek, milionowe budżety funduszy a widocznych efektów faktycznie nie bardzo widać. Czy jesteście w stanie wskazać jakąś kampanię reklamową na przestrzeni ostatnich kilku lat? Pewnie nasunie się na myśl kampania "Pij mleko - będziesz wielki" sprzed lat. Otóż nie, wówczas funduszu promocji mleka jeszcze nie było. Jak się okazuje, nie potrzeba funduszy które żerują na pieniądzach rolników by prowadzić wielkie i efektywne kampanie medialne. Uważam, że te fundusze nie mają racji bytu. Ba! Powinniśmy zamienić te fundusze na legalnie zarejestrowane grupy lobbingowe, które zamiast wydawać miliony na imprezy dla dość zamkniętych kręgów, pracowałyby na rzecz ochrony prawnej i stwarzania przyjaznych ram prawnych dla poszczególnych sektorów rolnych. Tu moglibyśmy postawić na mierzalne kryteria, z których poszczególne, kadencyjne zarządy można byłoby rozliczać. Dziś postpeerelowskie myślenie o promocji, dotowane milionowymi kroplówkami z portfeli rolników, nie przystają do współczesności i są reliktem przeszłości. PS: @HubertOjdana dobra robota. 👍

CZAS NA PRAWDZIWE POWSZECHNE PRAWA WYBORCZE!!! PROPONUJEMY GŁOSOWANIE RODZINNE W ODPOWIEDZI NA KRYZYS DEMOGRAFICZNY! Ponad 100 lat temu Polska była jednym z pierwszych państw, które przyznały kobietom prawa wyborcze. Jeszcze 120–130 lat temu nadanie prawa wyborczego kobietom wydawało się abstrakcyjne. Podobnie jak wcześniej zniesienie cenzusów majątkowych czy pochodzenia. Dziś to standard. Podobnie może być z tzw. głosowaniem rodzinnym (Demeny Voting - Głosowanie Demeny'ego). W demokracjach przybywać będzie osób starszych, co oznacza, że będą one zyskiwać nieproporcjonalnie duży wpływ na wyniki wyborów i decyzje polityczne. Wystarczy powiedzieć, że równy, demokratyczny „trójpodział” wpływu między osoby w wieku 18-39 lat, osoby w średnim wieku (40-59 lat) i seniorów (60+) zmieni się radykalnie na korzyść tych ostatnich. Seniorzy nie będą już dysponować ok. 1/3 głosów, ale wzmocnią swoją pozycję do blisko 50%! To musi powodować określone konsekwencje: politycy będą kierować swoją ofertę do starszego pokolenia, pomijając potrzeby młodszych. Może to prowadzić do katastrofalnych skutków: podporządkowania decyzji doraźnym celom, pogłębiania się kryzysu demograficznego, a wreszcie ograniczenia inwestycji na rzecz bieżącej konsumpcji i załamania wzrostu gospodarczego.